De eerste wandel dag 28200 stappen (17km)Le puy-en-velay naar Montbonnet

Vanmorgen om kwart voor 6 was Maria nog onder een deken van wolken gehuld. Mijn deken niet. Ik sprong nog net niet uit bed. Om half 7 ontbijt en dan naar de mis. De kathedraal was aardig gevuld wat ik niet had verwacht. Ik schat toch zo tussen de 175-200 mensen. Alles was uiteraard in t frans en omdat ik katholiek ben opgevoed kon ik t groten deels volgen. Na het officiële deel zond de pastoor de parochianen weg en bleven de pelgrims (denk ik) over. Een mooi stichtelijke woord aan allen maar ook wel humoristisch af en toe. Hier en daar een Engelse tekst er doorheen. Na de dienst zei de pastoor zoiets als "en nu het verrassingselement" en ging de vloer open (van vlechtwerk) waaronder de trap richting het centrum tevoorschijn kwam. Die had ik allang gezien vorige keer maar wist niet dat ie ook dicht kon.  Hierna kon je nog een wens opschrijven, kaarsje opsteken of iets kopen maar ik hield het bij een soort schelpbedeltje wat je gratis uitgedeeld kreeg en nog een stempel in mijn crédenciale. 

Hierna ging ik terug naar de B&B (om de hoek) want ik had de rugzak daar laten staan. Kon ik op mijn gemak alles doen. Om.half 9 rugzak op en richting centrum. Eerst nog koffietje doen plus franse tompouce en gaan. Omhoog al maar omhoog zeker een half uur en dat was al behoorlijk pittig. Gestaag en met langzame tred. En  ik was niet de enige. Ik heb vandaag al meer pelgrims gezien en soms gesproken dan vorige keer in 5 weken. 

De mist trok op en de zon scheen en ik voelde me weer helemaal in mijn element. Lekker lopen door de heuvels en met in de verte de bergen van het central Massif.  Onderweg in een dorpje een demi baguette met la vache qui rit gekocht en 2 blikjes appelsap want ik transpireerde behoorlijk. Dat moest weer even aangevuld. Hierna gestaag verder en om ca 3 uur op mijn slaapplek in Montbonnet. Alwaar ik een kamer deel met 3 jongens dwz 2 jongeren en 1 oudere die de groep begeleidt. Ik was al gedoucht en wel en had ook al een klein wasje gedaan wat hoop ik nog droogt. Vanavond voor t eerst in mijn lakenzak en slaapzak. Er zijn wel dekens, het koelt hier behoorlijk af. Het is een grote gîte met diverse onderkomens, een stuk land eromheen waar manlief alles verbouwd wat we op ons bord krijgen. Even heerlijk uitrusten nu. Ik zal mijn heupen wel weer voelen morgen. Voeten gaan wel aardig.