26 december Kandy dag

Wij wilden vandaag naar de botanische tuinen in Kandy. Om 10 uur stipt haalde Sadeepa ons op. The botanic garden was mega groot en prachtig. Weliswaar was t kennelijk niet de tijd voor bloeiende bloemen maar we hebben zeer veel bijzondere bomen en planten gezien. Erg de moeite waard.  Hierna een bezoek aan een houtbewerkings bedrijf annex winkel uiteraard maar niks gekocht. Veel te groot en te veel. De winkel kwam uit bij een buffetrestaurant waar we de lunch hebben gebruikt. 

Nog een uurtje stukgeslagen en boodschapjes gedaan en om half 5 begon de opvoering van Sri Lankese dansen. We zaten helaas half achter een pilaar maar konden het toch redelijk volgen.(zie video). De dansvoorstelling van een uur werd afgesloten met een vuurdans buiten. Vuurspuwen, brandende fakkel langs lijf en armen, dat werk. Die mannen hebben geen haar meer op hun huid. Als laatste lopen over brandende kolen. Ik doe t ze niet na. 

Na dit intermezzo terug naar het hotel. Maar Hermien's been en enkel was door de val van van de week erg opgezwollen, rood en warm en t zag er niet best uit. Ik zei al daar moet even een dokter naar kijken.  Zij liet t Sadeepa zien die gelijk zei je moet naar het ziekenhuis. "Ach misschien is t morgen beter" zei ze nog maar nee zowel Sadeepa en de 2 mannen van t hotel die t ook even bekeken en ik zeiden je moet er nú naar laten kijken. "Oké dan" zei ze al was t niet van harte. Eerst naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis wat er nogal sjabbie uitzag. Mevrouw dokter met mondkapje sprak engels maar nauwelijks te verstaan dat ik Sadeepa er maar bij haalde. Ik had iets verstaan als "admit in hospital for 2 days" dat we elkaar aankeken "no way". Ze raadde ons toen aan naar een groter en beter z'huis te gaan. Zogezegd zo gedaan. Groot en ultramodern z'huis. We werden door een toeristen-gastvrouw te woord gestaan. De 1e dokter deed een snelle check om te bepalen wat er moest gebeuren. Conclusie waarschijnlijk infectie. Ja je moet naar de general surgeon een gespecialiseerde dokter op dergelijke gebied. Wij weer verder en ca 1 uur wachten. Ziekenhuis was vreselijk druk met allerlei mensen voor allerlei kwalen. Dit is kennelijk heel normaal. Het was inmiddels half 9 s'avonds. Hermien werd professioneel geholpen door een goed Engels sprekende arts die haar uiteindelijk een antibiotica kuur voorschreef, been zoveel mogelijk hoog houden en de 1e 24 uur rust houden. Dat vond ze niet zo leuk want stilzitten is niet echt haar ding dus dat wordt nog wat. Terug naar het hotel waar het keukenpersoneel ons eten nog wat quasi warm gehouden had. Aardig bedoeld alleen de soep was heet maar vooruit. T was al bijna 9 uur een honger hadden we ook niet echt. De plannen voor morgen bijgesteld. Verplicht dag rust.