Bilbao

2 juni

Sinds ik uit de "Camino" route ben merk je dat je nergens meer bij hoort. Dat wil zeggen je wordt onderdeel van het gewone leven in de stad. Je loopt niet met een grote rugzak en stokken maar een boodschappentasje of klein rugzakje zoals iedereen. Praten automatisch spaans tegen je totdat ze merken dat t antwoord te lang duurt. Men spreekt hier nauwelijks engels ook de jongeren niet. Ik kan me tot nu toe aardig redden. Aan woordenschat geen gebrek maar zinnen formuleren duurt wat langer. 

Tijdens de camino ben je onderdeel van een community. Namelijk zij die hetzelfde doen als jij en weten wat het is als je met 34 graden zonder schaduw constant het zweet voor je ogen  wist. Maar dat is nu over. Ik ben  nu een reiziger van A naar B. Gek je gaat de community toch missen.

Ik ben nu een eenling in deze stad Bilbao. Logroño was een provinciestadje maar dit is een échte stad. Vanmorgen stond ik op en het regende. De temperatuur was minstens 15 graden gedaald. Dat wordt regenjas opduikelen. Aan de ene kant wel prettig wat koeler aan de andere kant wel jammer dat ik de blauwe lucht mis achter de foto's van het zo bijzondere Guggenheim museum en andere gebouwen. Ik had een timeslot om 2 uur. Handig tijdens de hete uren maar nu niet nodig. Eerst foto's gemaakt van de buitenkant. Toen naar binnen. De foto's zeggen genoeg denk ik. Na 2 uur hield ik het voor gezien. Even wat drinken en daarna in de hop on hop off bus om de rest van de stad op me te laten inwerken. Zittend en nog een half rondje erbij tot vlakbij mijn stek.  Bilbao is één groot architectonisch hoogstandje. Het bestaat uit veel bijzondere gebouwen oud en nieuw. Er is veel historie en dat ga ik morgen horen tijdens een wandeling door de oude stad mét een gids. Voor vandaag hou ik t voor gezien.