Ferrieres sur Sichon-Combre(Chabreloche)

17 September

Gisterenavond was er voor mij alleen gedekt aan een grote tafel in t huis waar ik sliep. De familie aan de andere tafel. Heerlijke gekookte groente uit eigen tuin en couscous en een soort van taartje toe. 

Ik had op de kaart al dagen tevoren gezien dat er een stuk was wat ik niet kon overbruggen in een dag tenzij ik in een ski-achtig oord in een grote lege zaal of iets zou overnachten, als dat al kon. Dat sprak me al helemaal niet aan gezien mijn eerdere ervaringen dus ik broedde op n alternatief. Ik had gevraagd bij mijn host of er iemand was die me een eindje de berg op kon brengen. Die was niet voorhanden maar de heer des huizes vond n taxi in hun eigen dorp (wist ie niet eens -had t nooit bij de hand gehad) Er was dat ski-oord en dat lag ongeveer op de helft en je kon er met een auto komen. De taxi-man kon en hij zou er om half 9 zijn. Na ontbijt boel weer inpakken en inderdaad precies om half 9 kwam die. Heel aardige man en ik uitleggen wat de bedoeling was. Een ritje van hooguit een kwartier @ € 30,- en ca 13 kilometer bergopwaarts van 800 meter naar 1000 meter. Toen moest ik van daaruit nog 15km tot de volgende slaapplek. Eerst tot 1287 meter en toen weer zakken. Als het goed weer is heb je vast een fantastisch uitzicht. Maar vandaag was t mistig. Dus helaas. Pas tegen 1 uur piepte t zonnetje er door maar toen was ik al bijna op plaats van bestemming. Gelukkig was een groot deel van dit pad bewegwijzerd en hoefde ik t alleen maar te volgen. T moeilijkste stuk was een paar kilometer naar beneden door een oude rivierbedding volgens mij, dat is heel goed opletten en langzaamaan. Al met al had ik hier dus vreselijk tegenop gezien maar t viel reuze mee. Jammer van t weer. De slaapplek was een gîte die voor pelgrims goedkoop was voor n nacht. Keuken tot je beschikking maar het was volgens mij al een tijd niet gebruikt. De kamers waren in het pand ernaast. Gelukkig wel een dekbed. T zag er allemaal niet zo heel erg proper uit. En het was koud. Geen verwarming die t deed in de woonkeuken. Dus maar in een slaapkamer waar 3 bedden stonden de verwarming daar geprobeerd. Die deed t. Mooi dan bivakkeer ik hier. In de keuken mijn meegebrachte macaroni die elders was blijven staan gekookt en er een blikje tonijn met groente door gedaan. Je moet wat. Overigens kennen ze in Frankrijk nog niet die handige stazakken met bonen enzo. Nee alles is nog in blik of glas en dat is te zwaar om te sjouwen. Maaltijd vulde genoeg tot morgenochtend. Dan heb ik nog wat cracottes met cervelaat en thee en dan moet ik weer aanvullen. Hopelijk in t volgende dorp en ook dat ik daar cash geld kan halen. Geen automaat of bank maar ik probeer bij de super meer te pinnen want anders heb ik dat probleem weer. Nou deze problemen heb ik op t volgende traject volgend jaar ofzo gelukkig allemaal niet. Daar zijn genoeg accommodaties en restaurants en dorpjes. Deze etappe is met  recht afzien in alle opzichten.  Vandaar dat deze route ook niet de "officiele " santiago route is. Wel een prachtige route maar super zwaar dat kan ik nu beamen. En dan loop ik niet eens alles via de GR3 maar soms steek ik door of vermijd ik de afgelegen top hier voor mijn eigen veiligheid. My way.....