San Juan de la Peña-Sta Cilia 10km

17 mei 

In t kleine dorp is een piepklein barretje en Jorge nodigde me uit voor een drankje op zaterdagmiddag maar t ging pas om 6 uur open. Het was wel grappig hoe wij, een Portugees en een Hollandse met onze beperkte kennis van t spaans toch een goed gesprek konden hebben.  In de Albergue eten we om 7uur gezamenlijk. We waren met 4 wandelaars en 2 hospitaleros. Klein groepje. Vroeg slapen maar dat wilde niet direct lukken. Ik heb t niet koud gehad, dat niet. Het weerbericht gold voornamelijk dichterbij de Pyreneeën en gelukkig ben ik al weer een stuk verderop.

 S'morgens om 7 uur ontbijt en daarna wachten tot de taxi komt. Het weer ziet er goed uit. Geen wind.  Ik heb wel een prachtig uitzicht nu over een groot stuk van de Pyreneeën. Dat wat ik had willen zien toen ik de " top" had bereikt. Nu dan toch. Wat is een beter tijdverdrijf op zondag dan een oud klooster te bezoeken. Een van de hospitalera's wilde wel mee met de taxi om van boven naar beneden te lopen. Zij had t klooster al gezien maar zij wilde teruglopen. Woont ook in de bergen en begeleidt in Frankrijk wandelaars. Taxi (@44€.op zondag) konden we delen, ieder € 22 Scheelt mij weer. 

Het was nog erg koud daar en ik was het eea vergeten mee te nemen vanuit de Albergue. Muts,  handschoenen, Powerbank (nog niet nodig gehad) en een opvouwbaar rugzakje die ik wel heb maar huis gelaten in Nederland. Dom. Gelukkig kon Lullu, de hospitalera me een tasje, handschoenen en sjaal lenen.

10 uur klooster open en ik was de eerste. Gelukkig want hierna kwam een hele grote groep. Ik was ze net voor. Het klooster wordt beschermd door een enorme rots. Het klooster is gesticht in de 11e-12e eeuw door de koning Peter I. De oorspronkelijke kerk is gebouwd in de 1094. Het mooiste is de kloostergang ofwel de galerij. Maar ook een kapel met mooie uitgehouwen figuren en een andere gebedsruimte meer romanesk dus sober. Er was ook afgesloten ruimte maar waar je wel naar binnen kon kijken. Dat was het pantheon waar de eerste koningen zijn begraven. 

In t klooster is veel bewaard gebleven en werd tentoongesteld. Heel bijzonder dit te kunnen bezoeken.  Het was mij bekend geworden door een internationaal camino forum waar ik op zit. Zo leer je nog s wat.

Daarna de terugtocht aangevangen via een zeer stenig en steil pad naar beneden. Het nieuwe klooster moest niet zo interessant zijn had ik gelezen dus sloeg ik maar over. En naar beneden duurt voor mij altijd 2x zolang. Over 3.5 km deed ik 2 uur. Maar de uitzichten over de Pyreneeën waren grandioos. Daar kun je geen genoeg van krijgen zo mooi. Dus waarom haasten. (video+foto's) In Santa cruz de la Seros een plaatsje onderweg mijn koffieshots genomen. Hierna is t nog 7km over de gewone weg of 6.6km  over het wandel pad. Ik koos uiteindelijk toch voor het laatste wat gelukkig erg meeviel.  Over de weg was toch minder fraai. Prachtige natuur. Overal stoeiende vlindertjes, brem die bloeit en meer van die kleurige rotsplantjes, vogeltjes die zingen, mijn eigen voetstappen, geluid van stokken en mijn eigen adem en verder stilte. Hoe zen wil je t hebben. Als goed tot je doordringt hoe nietig je eigenlijk bent in deze machtige wildernis om je heen en jij daar als enige van de 8 miljard mensen op aarde rondloopt, dan voel een soort mega dankbaarheid dat je dit mag meemaken. Daar word ik dan zo af en toe spontaan emotioneel van.

Ik was uiteindelijk om half 5 weer in de Albergue. Moe maar voldaan. Later kwam  nog  een Belgisch stel aan en waren we met 5 aan tafel vanavond. Ik kon even Nederlands kletsen ook even lekker.