Accous-Borce 15km

Op mijn mobiel ziet de route  er normaal uit met wel hoogte meters erop. Maar wat je niet ziet is de moeilijkheidsgraad ervan. En hoe lang de bordjes zeggen dat je erover kán doen. Tsja doe er maar een paar uur bij want 4km per uur haal je hier écht niet. Dit was weer zo'n dag.

Na sober ontbijtje met de mede logeerder uit Bretagne die een weekje op cursus gaat om parapenten te leren (zij liever dan ik) ging ik eerst langs een mega supermarkt. Fourage ingeslagen, op parkeerplaats alle overtollige verpakking eraf en over de rugzak verdelen. Route opgepakt en weer gaan, de zon in.

Elke ochtend schijnt ie tot ca een uur of 2 en dan gaat t regenen. Houdt even op en s'avonds regent t weer. 

De weg was weer zwaar, af en toe smal, ongelijk en zat mogelijkheden om uit te glijden over de vette moderige ondergrond of simpel over een tapijt van halfvergaan blad. Constant  op je qui vive blijven is het motto.  Grote stappen soms naar boven of erger naar beneden, kortom dit was geen relax dagje. 

Tegen 12 uur zag ik iemand zitten wat franse Martine bleek te zijn. Die was 'sochtends al om 7 uur vertrokken en zat er ook goed doorheen. We slapen in dezelfde gîte vannacht en we  spraken af dat we samen zouden eten in Borce. Ze wilde niet dat ik bleef wachten want ze gaat een stuk langzamer,  dus ik verder. Ik was rond 2 uur in Borce en gokte dat zij er wel om 3 uur kon zijn. Ik haalde de sleutel bij de enige bar van t dorp die deze hospitalet runt.  Eerst een café gedronken en toen terug naar de gîte. Ik had net gedoucht toen Martine binnen kwam helemaal aan t eind van d'r latijn. 

Het is een prettig kleine gîte voor max. 6 personen. Ondergebracht in een heel oud pand waar vroeger ook ooit pelgrims werden ondergebracht naast de in onbruik geraakte kerk. Terug in de gîte was er nog iemand bijgekomen een jonge vent uit Bretagne. Ik had n kamer alleen en Martine en hij sliepen in de kamer van 4. 

Tegen 7 uur weer naar de bar annex restaurant waar we een heerlijke dagmenu voorgeschoteld kregen met een spaans tintje. Empañadas. Glaasje wijn erbij. Onderweg terug stelde ik voor om de volgende dag met zijn tweeën te lopen. Ze was blij dat ik dat voorstelde. Martine is 78, heeft een voetprotese als ik t goed begrijp opgelopen tijdens een val 40 jaar geleden. Dat ze dit doet vind ik uitzonderlijk. Het was voor mij ook fijn omdat we nu de hangbrug over moeten.

Het miezerde wat dus wat sneller terug en naar onze kamers. Morgen maar 5km maar dat zegt hier niks. 

.