Saint-Martin-Moissac (12km

Rond 6 uur uit de veren. Het wordt een warme dag weer. Dus beter vroeg weg. Vandaag is het een "ochtendwandelingetje"  van maar 12 km. Doel Moissac ook weer een van de oudste en voor de Compostelle weg memorabele bestemming. Dat was het dus al vanaf de 8e euw toen mensen weg gezonden werden voor boetedoening. Alleen liepen zij ook weer terug. Maar ik doe geen boete (betaal ze hooguit) maar loop deze weg uit eigen beweging zoals zo velen met mij en met verschillende redenen. Zo je ze niet hebt komt er vanzelf vanalles naar boven borrelen omdat je toch vaak alleen met je eigen gedachten bent en hele gesprekken met jezelf kan hebben. Soms denk je ook nergens aan en zie je alleen al het moois om je heen. Dan is t eindelijk eens stil in die bovenkamer. Dat gebeurd in het normale hectische leven zelden tenzij je leert mediteren. Dat is nog wel een dingetje-dat lukt mij maar matig maar met lopen gaat dat vanzelf. Kan ik iedereen aanraden en je hoeft er echt niet voor naar Compostelle. 

Moissac ligt in het departement Tarn en Garonne (beide rivieren) in de regio Occitanie. Occitanie is al een vrij oude benaming en alle plaatsnamen die eindigen op "oc" bv Langedoc geven aan dat het in die streek ligt. Er is ook een taal occitaans die nu nog wordt gesproken maar alleen door de ouderen. Het sterft langzaam uit maar toch zijn er veel gebruiken, gerechten en andere zaken die typische occitaans zijn. Verder ben ik nu dus ook in Midi-Pyrénées dus hoewel ik van deze-afstand nog niks zie ik nader de Pyreneeën wel.

Tegen 11 uur was ik al in Moissac-de gemeentegrens want naar de stad toch nog een stiefkwartiertje lopen. De gîte ging om 2 uur open maar ik liep eigenlijk per ongeluk precies de goede kant op naar t historisch centrum waar de gîte zelf ook is. Een centraal plein met de beroemde-12e eeuwse Abdijkerk Saint Pierre omringd met terrasjes. Eerst een lekkere stoel in de schaduw met een café au lait.  Check. Doe er nog maar een en ik bestelde ook een frisse bruschatta met zalm als lunch. Intussen lekker rondkijken. Toen naar de maison de pelerins voor een stempel en daar kon je ook tijdelijk je rugzak en stokken stallen zodat je de stad kon bekijken. Check. Zonder rugzak en stokken voel je je in t begin wat onstabiel.  Het went om dat ding om te hebben en stokken in je hand. De rest van de middag heb ik door de prachtige Abdij gelopen. Schitterende muur en plafondschilderingen. Geen behang maar echt geschilderd. Zie ook video. Daarna  kon je de kloostertuin en kapellen bezoeken waar een permanente expositie was over de restauratie van de pilasters en over de gevonden geometrische vormen op tegels. Bijzonder interessant. Veel foto's gemaakt. Daarna door de stad gelopen die niet zo heel groot was. Tegen 3 uur naar de gîte. Ik stond  net voor de deur en wilde m opendoen toen de deur openging en ik bijna tegen de man opliep. Hij keek even verbaasd en zei "Johanna?" "Oui c'est moi". Kom binnen. Welkom leuk dat je er bent ga zitten en wil je wat drinken. Dat wilde ik wel. Alleraardigste man. Een prachtig oud historisch pand en binnentuin. Zeer bijzondere locatie weer. Geweldig daar hou ik wel van. Hij was zo lief mijn rugzak mee naar boven te nemen toen hij mij de slaapkamer liet zien en badkamer en toilet. Ik heb  weer en kamer voor mezelf. Joepie. Toilet helaas niet op mijn verdieping maar 1 hoger of 1 lager en badkamer ook boven. 

We waren vandaag weer met 4. Wel anderen. Frank uit bretagne en Dale en Sycelia woonachtig in Thailand. Hij amerikaans zij koreaans. Spreken alleen engels. Uiteraard tijdens het eten over verschillende camino's gehad en hoe het mij vergaan was. Je moet wel iedere keer hetzelfde verhaal vertellen maar ach dat deert niet. Ben er ook wel trots op trouwens. Wel weer leuke aanspraak. Boven op mijn slaapkamer alles weer geherschikt zodat ik morgenochtend zo weg kan. Toen in bed geklommen letterlijk. Het was een vrij hoog bed type prinses op de erwt idee met 2 matrassen. Uiteindelijk nog een paar uurtjes kunnen pitten