Tiebas- Eneritz 12 km

23 mei

Ik doe t rustig aan vandaag want ik heb de tijd. Voor morgen en maandag heb ik een studio geregeld in een plaatsje vlak voor Puenta la reina. Had ik eigenlijk vandaag willen hebben maar ik was net te laat. Het was niet ver maar met deze warmte ver genoeg. Wel vroeg opgestaan want de ochtend is dan nog koel. Rugzak weer herpakt. Ontbijt zat er niet in dus koffie en een energie reep plus een bruistablet met vitaminen en mineralen.

Om 8 uur op weg. Even langs een soort van bakkertje. Ik kon een pequeño pan kopen. Heb ik dat voor strakjes. Voor bij mijn koffietje.

Ik loop nu al een tijdje langs de snelweg van Pamplona naar t zuid en noord. Een hoop herrie maakt zo'n weg. Was ik niet meer gewend. Er is ook veel industrie hier. Niet de mooiste plek maar ik moet er toch even doorheen. 

Na het oversteken van een ingewikkelde rotonde en soort oprit van snelwegen kwam ik weer in een rustiger gebied. Het is glooiend laagland met hier en daar wat dorpjes die liggen te blaken in de zon. In het eerste dorpje na ca. 1.5 uur vond ik een bankje in de schaduw. De 1e koffiestop. 

Hierna liep de weg langs de flanken van de heuvels. Weinig schaduw maar t was nog niet zo heet en er waait een windje. Na nog s een tijdje vond ik een perfecte lunch plek onder bomen en koel. Minstens een half uur gezeten genieten van mijn broodje met pâte en water. Ik ben gauw tevredenheid hier. Een ander stel die ik eerder deze week had gezien liep voorbij. Italiaans stel. Hij is vrij groot om italiaan te zijn, zij normaal.  Die gaan vast naar dezelfde  albergue. Dat klopte.

De Albergue was een verademing met gisteren. Gezellige bar- restaurant. De slaapplekken (4 stapelbedden) gezellig ingericht met leuk beddengoed. Ik had deze gereserveerd en José de uitbater noemde mij steeds bij mijn naam Johanna. Een aardige voorkomende man.

Het stel was er al en gelukkig kon ik een onderbed kiezen. Na me opgefrist te hebben even wat gedronken op t terras. Ik heb het stel even aangesproken in t engels. Ze bleken uit de buurt van Como te komen vlakbij Zwitserland en lopen al paar weken maar gaan morgen een ander stuk lopen vanuit Irun aan de kust. Ze zijn niet erg spraakzaam dat viel me wel op. Ik moest de woorden uit ze trekken. Kennelijk geen zin in een gesprek.

Dit is ook de enige bar- restaurant van t dorp waar op zaterdagavond iedereen tesamen komt voor de borrel en/ of het eten. Ik koos voor kabeljauw wat op t menu stond. Weer s wat anders. De kipfilet, kalfsfilet en varkensfilet smaken allemaal hetzelfde.  Die krijg je steevast geserveerd met 2 gebakken eieren en frietjes. Een mens wil wel s wat anders.