Eneritz-Obanos 5.5km

Rond half 11 vertrok ik uit mijn stek in Eneriz. José gaf me spontaan 2 zoenen toen ik afscheid nam en wenste me Buen Camino. Ik heb wel wat spaans met hem kunnen spreken tijdens mijn verblijf maar t blijft toch lastig volle zinnen te produceren. Ze begrijpen meestal wel wat je wil en dat is het belangrijkste. 

Dit werd de kortste wandeldag. Dat was puur uit nood en mijn wens om vóór Puenta la Reina even een break te hebben. Geen blessures ofzo maar mijn benen hebben even rust nodig. Mijn linkerbeen wordt door overbelasting van spieren en de rugzak op de een of andere manier ergens afgekneld tussen lies en heupbeen vermoed ik. Daardoor voelt t soms alsof het been in brand staat maar dat is kennelijk een beknelde zenuw. Heb al vanalles anders gedaan maar t helpt niet echt. Tijdens het lopen gaat t nog maar in rust is het een rot gevoel en ook mijn rug en heupen kunnen wel wat rust gebruiken. Tsja ik ben geen 25 meer. Verder geen blaren gehad en niets van die ellende maar ik merk wel dat mijn camino voor nu op t eind loopt zeker met deze hitte.  Mijn laatste échte break is al weer van 16 mei dus t mag ook wel.

In Puenta la Reina eindigt de Via Aragonés en sluit aan op de Camino Francés. Daar begint dan ook de drukte volgens iedereen. Je schijn t al te kunnen zien als je Puenta nadert. Ik wilde dit nog even uitstellen.

Onderweg kwam ik langs een "camino locatie",  de Santa Maria kerk van Eunate. Een 8 hoekige romaanse kerk uit de 12e eeuw die, volgens onbevestigde berichten, door een bemiddelde dame uit die tijd werd gesticht om er rust en vrede te vinden en tevens haar laatste rustplaats werd, zo ik begreep uit het verhaal. Het ligt buiten het dorp waar het bij zou horen midden in het landschap. Het zou ook bij een broederschap uit die tijd behoort hebben. In ieder geval worden er nu nog herdenkingen gehouden op bepaalde dagen. Wel mooie en ook weer serene kerk. Niet al die poespas er omheen.

Verder lopen naar t plaatsje Obanos. Inderdaad weer bovenop de heuvel. Nou was 't  "slechts" 5.5 km totaal , dus dat ging nog, maar zweten doe je net zo hard.

Ik was er rond half 1. Ana wachtte me op en liet de studio zien. Lekker beneden en koel. Een ruimte met alles erin. Bed, keuken  bank en eettafel en een badkamer+ toilet. Zelfs een wasmachine maar geen waspoeder. Doe t wel met de hand. Het dorp heeft een supermarktje, 2 restaurantjes en 2 flappentappers en natuurlijk een kerk. Ik hou t wel 2 dagen uit hier. Ik snap nu wel waarom de siësta is uitgevonden. Het is zo heet tussen 1 en 4@5 uur dat je ook niet buiten wilt/kunt zijn. Slapen hoeft niet maar binnen wil je dan wel zijn. De huizen hebben kleine raampjes en dikke muren dus t blijft lekker koel. 

Even snel vóór 1 uur boodschapjes gedaan en daarna pas gedoucht en mijn was gedaan zodat die in de volle zon vóór mijn deur kan drogen. Dat zal in no time gebeurd zijn. Daarna beetje spullen uitgezocht en opgeruimd en heerlijk op de bank gerelaxed.

Vandaag mijn 1e vriesdroog maaltijd gemaakt. Niet omdat er geen restaurants zijn maar omdat ik geen zin had om er alleen te eten. Komt dat droogvoer ook s op. Ik kon met mijn Netflix account films hier kijken met Nederlandse ondertiteling zoals thuis. Op een mega grote tv. Grappige italiaanse film over de camino gezien wat me overigens ook weer benauwde, die drukte. Daarna een spannend vervolg op de Casa di papel. Morgen t dorp maar s bekijken.